Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Με αφορμή τις εκλογές στην ΕΣΗΕΑ . Η σιωπή δεν είναι χρυσός


Σκληρή Απάντηση στην «Δημοσιογραφική Ενότητα»
***************************************

από τον ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΓΡΑΦΟΝΤΑ
Ευγένιο Ανδρικόπουλο
***************************************

Είναι πράγματι απορίας άξιον το ότι ορισμένοι θυμούνται την αλήθεια μόνον στην περίπτωση που διακαώς επιθυμούν να την διαστρέψουν.

Για παράδειγμα το σύμφυρμα της «Δημοσιογραφικής ενότητας» της οποίας το πολιτικό αλλά και συνδικαλιστικό στίγμα σφυρηλατήθηκε ως συνδικαλιστική παράταξη αμέσως μετά την εξαγωγή του από τα κομματικά…«Χυτήρια».. Επιτίθεται με ανακοίνωσή της κατά δικαίων και αδίκων όταν η ίδια ως μετέχουσα σε μια ευκαιριακή Συσπείρωση στην ΠΟΕΣΥ πειθανάγκασε τους δημοσιογράφους να απεργήσουν ενάντια στον εαυτό τους κατά την διάρκεια της Γενικής Απεργίας που είχε προκηρύξει η ΓΣΕΕ.

Πως; Απήργησαν μόνοι αυτοί, οι δημοσιογράφοι, όταν οι κατ’ υπόθεση εργασίας συνασπισμένοι μαζί τους στο επί της φαντασίας ορισμένων Συνδικάτο Τύπου τεχνικοί, εργάζονταν κανονικά!

Αποτέλεσμα.

Προσέφερε η «Ενότητα» ένα ανέλπιστο δώρο στην παραπαίουσα κυβέρνηση και μια ακόμη ευκαιρία στην κοινωνία να μας λοιδορεί αφού στέρησε άνευ λόγου και αιτίας το δικαίωμά της στην πληροφόρηση που αφορούσε τον παλμό και τον όγκο των συγκεντρώσεων όπως και την ένταση των αντικυβερνητικών συνθημάτων.

Να πως στην πράξη μετατρέπεται η «Δημοσιογραφική Ενότητα» σε φορέα αναπαραγωγής της ηχούς των εργοδοτών.

Κάποιος όμως να τους πει ότι αντιποιούν αρχή επειδή ο ρόλος αυτός έχει από τον όμιλο των εργολάβων παραχωρηθεί κατ’ αποκοπή στην «Συσπείρωση» και τους συνοδοιπόρους της, η δε ερμηνεία των εκπροσώπων της έχει ήδη στεφθεί από απόλυτη επιτυχία.

Ποια η χρεία λοιπόν της αναρτημένης και αποτυπωμένης με τόσο πάθος καταγγελίας στο παρόν αλλά και σε άλλα ιστολόγια από κορυφαία υποθέτω εκπρόσωπο της «Δημοσιογραφικής ενότητας»; Της εξιλέωσης μήπως;

Ή της δημιουργίας εντυπώσεων;

Όπως και να έχει θα απαντηθούν.

Επειδή ότι αφήνεις και πέφτει θορυβεί.

Αναφερόμενη λοιπόν η κ. Ντόρα Νταλιάνα στην παρούσα διοίκηση, της καταλογίζει τα μύρια όσα μεταξύ των οποίων και τα εξής που μας αφορούν άμεσα:

«Έλλειψη συναίσθησης για την κατάντια στην οποία περιήλθε η ΕΣΗΕΑ τα τελευταία χρόνια για την περιφρόνηση με την οποία η κοινωνία αντιμετωπίζει τους δημοσιογράφους!»

Όχι κ. Ντόρα Νταλιάνα.

Η κοινωνία αντιμετωπίζει και δικαίως με απαξία το δημοσιογραφικό επάγγελμα επειδή αυτό έχει καταστεί συνώνυμο της οικονομικής διαπλοκής για την οποία ακέραιη την ευθύνη φέρουν υψηλόβαθμα στελέχη των Μέσων Ενημέρωσης.

Για παράδειγμα το Μέσο που εσείς εργάζεστε.

Όπως καλά γνωρίζετε συγκεκριμένο στέλεχός του το χειρίστηκε ως γρανάζι της μηχανής η λειτουργία της οποίας απέδωσε την ανάληψη Ολυμπιακών Έργων από συγγενείς του.

Και μάλιστα πρώτου βαθμού.

Δεν διάβασα ωστόσο στην καταγγελία σας να αρθρώνετε ούτε ένα υποκατάστατο μιας συγνώμης που δεν ορθώσατε το ανάστημά σας ποτέ. Ούτε όταν έγινε πανελληνίως γνωστό μα ούτε καν τώρα που διεκδικείτε μια θέση στο Πάνθεον της δημοσιογραφικής κοινωνίας.

Στην καταγγελία σας εξ’ άλλου δεν αποτυπώθηκε ούτε λέξη για ολιγαρχία των τραπεζών και τα μαύρα κονδύλια που αυτές και κατόπιν εντολής των εξ’ απορρήτων τους συμβούλων (γνωρίζετε μήπως κάποιον από αυτούς;) διαθέτουν σε ορισμένους δημοσιογράφους..

Όπως επίσης ο παραπλεύρως του γραφείου σας συνάδελφος κ. Ν. Λεοντόπουλος λογοκρίθηκε ωμά (αποκάλυψε το σκάνδαλο των λαδιών της Cargill ) και ετέθη κοντά ένα χρόνο στο ψυγείο, δίχως εσείς ως υπερευαίσθητη στα κοινά να αντιδράσετε στο παραμικρό.

Αντιθέτως.

Εξακολουθείτε να τηρείτε την στάση μιας ένοχης σιωπής.

Κατόπιν αυτού ακυρώσατε την όποια κριτική σας. Κι εσείς και η παράταξή σας.

Αλλού γράφετε: «Προφανώς διαφεύγει του διδύμου Σόμπολου και Τσαλαπάτη η παρακράτηση του 10% των αποθεματικών μας ταμείων και του αγγελιόσημου από τις κρατικές διαφημίσεις, η τοποθέτηση ενός στρατηγού (ναύαρχος είναι ο άνθρωπος ) στο Ταμείο που επέβαλλε η κυβέρνηση ενώ παρακάμπτει το ..κόλπο με το οποίο δεν αποδίδονται στα ταμεία εκατομμύρια ευρώ από τον ΟΠΑΠ….»

Αλήθεια κ. Νταλιάνα;

Και που ήσασταν εσείς κατά τις πορείες καθολικής άρνησης των ορθόδοξων δημοσιογράφων στην κυβερνητική επιβολή του ασφαλιστ(ρι)κού;

Μια χυδαία μειοψηφία ήμασταν παρόντες, μεταξύ των οποίων και αυτοί που με περίσσιο θράσος καταγγέλλετε, υπονομευόμενοι εκ των έσω χάρη στην απαστράπτουσα απουσία «των φαντασμάτων του Συνδικάτου Τύπου».. Ξέρετε..

Αυτά της συνοδοιπόρου σας Συσπείρωσης που η υποστολή αλλά και η έπαρση της σημαίας για την ενοποίηση των Ταμείων πραγματοποιείτο κατά την φορά του εκλογικού ανέμου.

Τελικά στην τελευταία μας κινητοποίηση από την οποία επίσης απουσιάζατε, κατέληξε η Συσπείρωση και οι συνοδοιπόροι της στο συμπέρασμα πως για ίδια οφέλη έπρεπε να την υποστείλουν, επειδή η οργή των συναδέλφων εναντίον τους έμοιαζε με λάβα ηφαιστείου.

Πότε την υπέστειλαν;

Όταν το νομοσχέδιο είχε καταστεί νόμος του κράτους και το Ταμείο μας άρχισε να λεηλατείται συστηματικά.

Ούτε νύξη ωστόσο δεν διάβασα στην μακροσκελή καταγγελία ως προς το πώς θα διεκδικήσετε τα κλοπιμαία εσείς αφού πλέον το Ταμείο μας (ΤΣΠΕΑΘ) δεν υφίσταται και η τρισάθλια κυβέρνηση τοποθέτησε συν-διεκδικητές ανομοιεπαγγελματίες του μοναδικού πόρου επιβίωσης του.

που επινοήθηκε και θεσμοθετήθηκε αποκλειστικά γι αυτούς που παράγουν ενημέρωση!

Τους δημοσιογράφους.

ΔΕΝ είναι αρνητικά αξιοπρόσεκτο που και εδώ η παράταξή σας σιωπά;

Τώρα κατά τα λοιπά φληναφήματα όπως τα πόρταλς, αφήστε καλλίτερα γιατί εκτίθεστε επειδή το έργο δεν το έχετε δει.

Η σύσταση ενός ιστολογίου (αυτή είναι η ψηφιακή του ονομασία) ελάχιστα απέχει από την πειρατεία αφού όπως κάθε νέα τεχνολογία εισβάλει σε κενό δικαίου.

Κάτι που συνέβη με τις συχνότητες στην τηλεόραση και που ως εκ τούτου ακόμη εκκρεμεί η αδειοδότηση των ιδιωτικών της φορέων.

Καλοδεχούμενη λοιπόν κάθε νέα προσπάθεια «σωτηρίας» των δημοσιογράφων υπό την αυστηρή προϋπόθεση πως αυτή θα στηρίζεται στην γνώση και την αλήθεια και κυρίως στην αυτοκριτική.

Έννοιες που αν κρίνω από τα όσα αποπροσανατολιστικά καταγγέλλετε αλλά κυρίως από εκείνα που ειλικρινά θέλω να πιστεύω λόγω άγνοιας αποκρύπτετε, «δεν τις έχετε» όπως θα σας έλεγε και η γενιά των επτακοσίων ευρώ.

Ευγένιος Ανδρικόπουλος

eandrik@otenet.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: