Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Η..... "ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ" .. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ !!

Eίχα χθές μία υπέροχη συζήτηση με νεαρούς της δικής σας ηλικίας κάτω απο τον ίσκιο πολλών δένδρων σε έναν ωραίο και δροσερό κήπο που φιλοξενούσε τους καλεσμένους ενός υπέροχου αρραβώνα.
***********************************
Γράφει ο "ΠΕΛΙΑΣ"
***********************************
Η συζήτηση ξεκίνησε απο ένα ανθρώπινο λάθος όταν μία κοπέλα ζήτησε συγγνώμην απο μία δεσποινίδα, που την εμπόδιζε να φθάσει στον μπουφέ ή κάτι τέτοιο.
Την παρακάλεσε λοιπόν την δεσποινίδα... μέχρις ότου αυτή γύρισε και της είπε να προσέχει, γιατί δέν είναι γυναίκα, αλλά άνδρας.
Άνδρας με μακρύ μαλλί και (?) περμανάντ.
Έπεσε γέλιο άφθονο, αλλά ο "άνδρας" ούτε που χαμογέλασε.
Και όταν συμπτωμαικά βρέθηκε δίπλα μου τον ρώτησα, τί το θέλει το γυναικείο μαλλί 30-άρης άνθρωπος και βαμμένο μάλιστα με οξυζενέ, κόλλησε.
Δέν ξαναμιλήσαμε.
'Αν το έπιασε ή όχι και τί σκέφτεται σήμερα δέν ξέρω.
Δέν έκατσε μαζί μας, όπου η συζήτηση επεκτάθηκε στις τρίχες, στην κόμμωση, στην εμφάνιση, στην μόδα, στα τατουάζ, στα τέλια στις τρύπες στην μύτη, στα βλέφαρα, στην γλώσσα, στον ομφαλό και στα γεννητικά όργανα κ.λ.π.
ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ για μία νεολαία, που προχωρεί σήμερα στην δημιουργία οικογενείας, της πλέον βασικής κυψέλης ενός λαού και ενός έθνους.
Αφού λοιπόν κρυφογελάσαμε για την "δεσποινίδα", που απέφυγε να μας συγχρωτισθεί, άρχισαν κάποιες αναφορές που ξεκίνησαν απο τον Φιντέλ Κάστρο.
Οι ειδήσεις και τα επίκαιρα της εποχής τον παουσίαζαν φωτογραφικά με την πλούσια γενιάδα του, που σχεδόν του έκλεινε και το στόμα και πάντα με ένα πούρα Αβάνας, που φαίνεται ο άνθρωπος τα χαρηκε με την ψυχή του.
'Ισως και μέχρι σήμερα.
Έλα όμως που πάρα πολλοί δεν γελούσαν με τα πολιτικά του σκέρτσα και μηνύματα, αλλά με το ότι ή όλη αυτή εικόνα άνετα μπορούσε να εκληφθεί και σαν εικόνα απο τα οπίσθια κάποιου δυσκοίλιου εν ώρα απαλλαγής απο το ... κούτσουρο.
Στην συνέχεια ένας νεαρός δερματολόγος μας είπε ότι, το καθημερινό ξύρισμα στους άνδρες, με το μασσάζ που κάνει, προλαμβάνει την πρόωρη γήρανση του δέρματος του προσώπου και το σούφρωμα, δηλαδή τις ρυτίδες, που κανονικά δέν επιτρέπεται να αρχίζουν πριν απο τα 65-70.
Οι γυναίκες κάνουν τεχνικό και πολύ ακριβό πίλινγκ για την δουλειά αυτή και εμείς οι άνδρες, όπως φαίνεται, το απαξιώνουμε.
Για να μήν μας λένε ότι, είμαστε ένας γηρασμένος λαός...
Το πλέον όμως βλαβερό είναι ότι, το μαλλί στο πρόσωπο λόγω στατικού ηλεκτρισμού μαζεύει ό,τι αιωρούμενα υπάρχουν στο μολυσμένο μας περιβαλλον, που για να φύγουν χρειάζονται μπουγάδα κάθε δύο ώρες.
Στο θέμα του "συρματοπλέγματος" με τα ασημένια ελατήρια κάθε είδους μιλήσαμε με αναφορες αφ'ενός στις μολύνσεις που έχουν καταλήξει πολλές φορές και σε χειρουργικές αφαιρέσεις ολοκλήρων κομματιών απο αυτιά και μύτες, αλλά και σε πλαστικές αιδοίων, αφού εκεί γίνεται της ... κακομοίρας.
Και επειδή σύρμα κάτω - σύρμα πάνω σε χείλια και γλώσσες, άρχισε και ολοκληρώθηκε η παρομοίωση της ημιαξύριστης γενιάδας των νέων μας με το αιδοίον καθώς σε άπειρες περιπτώσεις νεανικών προσώπων με πολύ φρέσκο δέρμα διερωτάται ο παρατηρητής άν θα ήταν καλύτερα να δοκιμάσει την αδοιομορφία απο το "πρωτότυπο".
Για μένα προσωπικά τίθεται ακόμα και το ερώτημα άν τα κοριτσάκια της εποχής μας για λόγους "ασορτί" θέλουν τους πιτσιρικάδες τους να μοιάζουν με ότι διαθέουν και αυτά κάτω απο την κυλότα τους.
Φυσικά και διερωτάται ακόμα ο παρατηρητής, άν ο εκάστοτε τριχοφυής νεαρός έχει καθρέφτη στο σπίτι του και πρίν να βγεί έξω κοιτάζει την μάπα του πριν τον φτύσουν όσοι τον δούν παραέξω.
Και δέν γλύτωσε ούτε το τατουάζ ή, όπως το αποκαλούν οι δερματολόγοι, δερματοστιξία.
Η εσχάτη των απομιμήσεων της "ζωγραφικής τέχνης", που έχει ρίζες στην Αφρική των καφρων και ανθρωποφάγων, άν δέν κάνω λαθος.
Τί μπορεί άραγε να συμβολίζει σε έναν νέο η "βαφή" των μπράτσων του, των μηρών του αλλά και των εν γένει οπισθίων και εμπροσθίων του σε χρώμα που αποκτά το κρέας στο ψυγείο, όταν για μερικές μέρες κοπεί το ρεύμα και σταματήσει η ψύξη;
Δέν είναι έντονη η υποσυνείδητη αναμονή της μπόχας του σάπιου κρέατος, όταν δείς τον νέο καβαλάρη της yamaha του ξεμπράτσωτο να τρέχει σαν παλαβός κυνηγώντας τον θάνατο;
Ήταν μία πολύ ωραία συζήτηση που σε τελική αναλυση βοήθησε αρκετά στο να δούμε και μία άλλη πτυχή των προβλημάτων που απασχολεί την νεολαία μας.
Και λίγες ώρες αργότερα, συνεπαρμένος απο αυτές τις ενδιαφέρουσες σκέψεις, συμπίπτει σε κάποια διάβαση να περιμένω το πράσινο δίπλα σε ένα κοριτσάκι, καλωδιωμένο σε αφάνταστο βαθμό, ηλικίας όχι περισσότερο των 16 ετών.
Το ρώτησα λοιπόν με το ύφος του εύστοργου πατέρα.
Κοριτσάκι μου, δέν φοβάσαι το βραχυκύκλωμα;
Τί μου απήντησε;
Ντρέπομαι. Δέν το λέω
ΠΕΛΙΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: