Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009

ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ

Τα χρώματα είναι δυνατά κίτρινα, πράσινα, μοβ, το ποτό είναι «τυφώνας», τα φαγητά καυτερά, οι μιγάδες κουκλάρες και ο δρόμος μια απέραντη πίστα που αλωνίζουν τα μπλουζ. Ο Παράδεισος έχει ρεπό, στο πόδι του δουλεύει η Νέα Ορλεάνη...

Στο δρόμο...

Μήπως είστε...τρομοκράτης, προαγωγός, έμπορος όπλων ή ναρκωτικών, φοροφυγάς, ληστής τραπεζών ή νεοναζί και ο σκοπός του ταξιδιού σας στην Αμερική είναι να επιδοθείτε σ' ένα από τα παραπάνω «επαγγέλματα»; Αν είστε τόσο έξυπνοι όσο οι εμπνευστές των παραπάνω ερωτήσεων του εντύπου που θα συμπληρώσετε στην αμερικανική πρεσβεία και απαντήσετε σε κάποια-ες από τις ερωτήσεις καταφατικά, όχι μόνο δεν θα πάρετε την πολυπόθητη βίζα για τη Γη της Επαγγελίας, αλλά θα χάσετε και τα 95 ευρώ περίπου που έχει ήδη κοστίσει το χαρτομάνι. Τελικά, αφού δεν μου ξέφυγε κανένα "Mogadishu", τρεις μέρες μετά, βρέθηκα στο αεροπλάνο...

Ξεκινώντας στις 07.00 π.μ., μετά από δεκαοκτώ ώρες ταξίδι μέσω Φρανκφούρτης και Σινσινάτι, πατάω τα πόδια μου στο αεροδρόμιο της Ν. Ορλεάνης την ίδια μέρα...στις 17.00 μ.μ., αλλάζω την ώρα στο ρολόι μου και προσπαθώ να συνέλθω από βλακώδεις ερωτήσεις του τύπου: «Μήπως σας έδωσε κάποιος να μεταφέρετε ένα πακέτο του οποίου το περιεχόμενο δε γνωρίζετε;». Και μη χειρότερα!

Πριν αρχίσουμε το οδοιπορικό στην τόσο ξεχωριστή αυτή πόλη, να πω ότι για καλή μου τύχη την επισκέφτηκα πριν τις καταστροφές που προκάλεσε ο τυφώνας "Κατρίνα".

Νέα Ορλεάνη

Ξαφνικά χρώματα, πολλά χρώματα, χαρούμενες φάτσες και zydeco μουσική που ξεχύνεται από τα ηχεία του αεροδρομίου με ένταση. Χαμογελάω γεμάτος ικανοποίηση γιατί ήρθα στο σωστό μέρος και βγαίνω στο δρόμο.

Η Ν. Ορλεάνη κατοικείται από επτακόσιες χιλιάδες περίπου (τις μέρες του καρναβαλιού διπλασιάζονται), από τους οποίους οι λευκοί είναι το ένα τρίτο. Από τους πρώτους εποίκους της πολιτείας Λουϊζιάνα, ήταν οι "Cajun", εξόριστοι γαλλικής καταγωγής από τον Καναδά και τη Νέα Σκωτία στα μέσα του 17ου αιώνα. Η λέξη "Cajun" σήμερα, εκτός από τη διάλεκτο με τη γαλλική προφορά, σημαίνει ακόμη τις συνήθειες, το ρυθμό και τον τρόπο ζωής στο French Quarter (Vieux Carre), που είναι η καρδιά της πόλης.

Πανέμορφα ξύλινα διώροφα σπίτια σε κερδίζουν αμέσως με την αρχιτεκτονική τους και τα ζωντανά χρώματα, κυρίως το μοβ, το κίτρινο και το πράσινο, τα εθνικά χρώματα της πολιτείας.

Μπάντες και σόλο μουσικοί παίζουν στις γωνιές των δρόμων, μαύροι πιτσιρικάδες επιδεικνύουν τις ακροβατικές και χορευτικές τους ικανότητες, όλοι είναι χαρούμενοι και απλοί λες και ο χρόνος έχει σταματήσει στη θρυλική Bourbon Street (Rue Bourbon γαλιστί), με τα εκατοντάδες μπαρ και στριπτιζάδικα, τις όμορφες γυμνόστηθες, το διαρκές happening και το άφθονο αλκοόλ. Πρώτη γεύση το hurricane (τυφώνας), ένα κοκτέιλ με ρούμι και χυμούς φρούτων που σερβίρεται πολύ παγωμένο σ' ένα τεράστιο πολύχρωμο ποτήρι που μοιάζει με δοκιμαστικό σωλήνα (φωτό επάνω), οι πρώτες γουλιές του οποίου, επικροτούν αβίαστα την επιλογή σου. Καλώς ήρθαμε λοιπόν στη Νοο Awlins, όπως λένε την πόλη τους οι ντόπιοι...

Mardi Gras

Οι δύο εβδομάδες της απόδρασής μου στην πρωτεύουσα της Λουϊζιάνα, (της πρώτης τουλάχιστον), δεν θα μπορούσαν να ήταν άλλες από τις δύο τελευταίες του Φεβρουαρίου, της κορύφωσης του καρναβαλιού δηλαδή, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το αντίστοιχο του Ρίο.

Το Mardi Gras είναι ένας συνδυασμός θρησκευτικών παραδόσεων και εορτασμών αφιερωμένων στο καλωσόρισμα της άνοιξης. Είναι η αντίστοιχη Τσικνοπέμπτη, ημέρα απόλαυσης φαγητού και έντονης διασκέδασης που σηματοδοτεί την τελευταία μέρα που μπορεί να φάει κάποιος κρέας πρίν την Σαρακοστή και σημαίνει Λιπαρή (χοντρή) Τρίτη, μία ημέρα πριν από την Ash Wednesday.

Η παράδοση του «Mardi Gras» ξεκίνησε την "Fat Tuesday" του 1829 όταν μια ομάδα νεαρών, επηρεασμένοι από την πρόσφατη επίσκεψή τους στο Παρίσι, ντύθηκαν με κουστούμια και μάσκες και παρήλασαν μέσα από τα στενά σοκάκια της Γαλλικής Συνοικίας της Νέας Ορλεάνης. Στην ομάδα αυτή ενώθηκαν και άλλοι άντρες μέχρι που απέσπασαν την προσοχή των γυναικών της πόλης, που έσκυψαν από τα μπαλκόνια τους και πετούσαν σοκολάτες και έστελναν φιλιά σε αυτούς. Η παράδοση συνεχίζεται και μέρος της διασκέδασης είναι η συλλογή πολύχρωμων χαντρών που πετιούνται από τους παρελαύνοντες και τους αναβάτες των αρμάτων...

Η Νέα Ορλεάνη, είναι χωρίς υπερβολή η πόλη των φεστιβάλς. Φυσικά το Mardi Gras τον Φεβρουάριο είναι το κυριότερο του έτους. Ακολουθείται από το Φεστιβάλ Αστακών το Μάρτιο, το Φεστιβάλ Κληρονομιάς Τζαζ τον Απρίλιο και το φεστιβάλ Γαλλικών Συνοικιών τον Μάιο. Οι επισκέπτες της γενέτειρας του μεγάλου τρομπετίστα Louis Armstrong, μπορούν να απολαύσουν τον Ιούλιο το φεστιβάλ Satchmo (συντόμευση του όρου Satchelmouth, που περιγράφει την έκφραση του προσώπου του κατά τη διάρκεια του παιξίματος της τρομπέτας). Τον Αύγουστο ακολουθούν τα φεστιβάλ Ντομάτας και Γατόψαρων, των Κήπων τον Σεπτέμβριο, των Χριστουγέννων με τα πολύχρωμα πυροτεχνήματα και τις παρελάσεις...

Γεύσεις

Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε έστω και για τρίτο πιάτο τη γευστική σούπα gumbo με την καυτερή σάλτσα, μία μίξη από γαρίδες, καβούρια, στρείδια, μύδια, ψάρια και...κοτόπουλο (ω ναι, μαζί με τα θαλασσινά), για την οποία όλοι λένε πως η γιαγιά τους...κάνει την καλύτερη. Ενα απο τα πιάτα που θα γευτείτε οπωσδήποτε, είναι το παραδοσιακό jambalaya (ομώνυμο επίσης τραγούδι του Hank Williams Jr.), που αποτελείται από σπυρωτό καυτερό ρύζι, διάφορα θαλασσινά και κρεατικά κομμένα σε μικρά κομμάτια.

Όλα τα παραπάνω τα ανακάλυψα κάνοντας το τραπέζι σε μια εικοσάχρονη γλυκύτατη μιγαδούλα, η οποία με πλησίασε στο δρόμο και μου πρότεινε να "κοιμηθούμε" μαζί, αφού πρώτα της προσφέρω μια βραδινή έξοδο σε μερικά από τα καλά μαγαζιά της πόλης...Ενας ζωντανός τουριστικός οδηγός δηλαδή και απίστευτα φιλικός προς τον χρήστη...

Μουσείο Voodοο

Η voodoo είναι εναλλακτική θρησκευτική πίστη που τη χαρακτηρίζει η «λευκή» μαγεία, τα εντυπωσιακά είδωλα και οι αρχέγονες τελετουργίες, στις οποίες οι συμμετέχοντες επικοινωνούν με θεότητες, νεκρούς, αγίους και προγόνους. Έχει αφρικανικές ρίζες και βγαίνει από τη λέξη "Voudun" που σημαίνει «Ο δημιουργός θεός» ή «το μεγάλο πνεύμα» που βρίσκεται πίσω από κάθε μορφή ζωής στον πλανήτη. Στην είσοδο του voodoo-μουσείου υπάρχει το πορτραίτο της Marie Laveau, που ήταν η μεγαλύτερη ιέρεια της περιοχής. Παλιοί αυθεντικοί χάρτες δείχνουν την πορεία των σκλάβων από τη Δυτική Αφρική στην Καραϊβική, τη Λουϊζιάνα και το νότο γενικότερα.

Φοβερές μάσκες, εκπληκτικά αγάλματα και τοτέμ, εντυπωσιακές κούκλες, κόκαλα, σκελετοί, φυλακτά και νεκροκεφαλές σε συνδυασμό με το λιγοστό φως του χώρου, προκαλούν δέος στην περιπλάνηση του τόσο ιδιαίτερου αυτού χώρου, ενώ για τους "ανικανοποίητους" απαραίτητο συμπλήρωμα είναι η οργανωμένη επίσκεψη στο νεκροταφείο της πόλης "St. Louis Cemetery" λίγο μετά τα μεσάνυχτα με τη συνοδεία ξεναγού, όπου μεταξύ άλλων, δεσπόζει και ο υποβλητικός τάφος της Marie Laveau. Κολλητά σχεδόν στο νεκροταφείο βρίσκεται το τεράστιο πανέμορφο πάρκο της πόλης, που φέρει το όνομα του κορυφαίου τρομπετίστα, αφού είναι αφιερωμένο στη μνήμη του.

Mississippi River

Τρεις ώρες μοναδικής ηρεμίας και γαλήνης προσφέρει η βόλτα με ποταμόπλοιο στον Mississippi που περνάει από τη νοτιοανατολική πλευρά και εκτείνεται σε πολλά χιλιόμετρα ώσπου να εκβάλει στη θάλασσα. Άγρια φύση, αιωνόβια δέντρα, πολύχρωμα πουλιά, κάστορες, χελώνες και σμέρνες συνταξιδεύουν μαζί μας στους βάλτους. Σύμφωνα με την αφήγηση του ξεναγού, σ' αυτόν τον τεράστιο υδροβιότοπο κατοικούν περισσότερα από εξακόσια διαφορετικά είδη ζωής, από πουλιά και ψάρια, μέχρι ερπετά, αμφίβια και έντομα. (Πάντως, τον περίφημο άσπρο αλιγάτορα της Λουϊζιάνα, τον είδα μόνο στον ζωολογικό κήπο και στο ενυδρείο).

Ανεπανάληπτη εμπειρία είναι και η κρουαζιέρα στον Mississippi με το πολυτελές ποταμόπλοιο "Natchez" το βράδυ, για ένα μοναδικό δείπνο και μετά ξεφάντωμα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες με την καταπληκτική δεκαμελή μπάντα "Dukes of Dixieland" που παίζει από zudeco και blues μέχρι jazz, soul και funk, μετατρέποντας το ποταμόπλοιο σ' ένα τεράστιο και ατέλειωτο πλωτό πάρτι όπου όλα μπορούν να συμβούν...

Aquarium

Είναι το μεγαλύτερο ενυδρείο των Ηνωμένων Πολιτειών (η έκτασή του είναι 32 τετρ. χλμ. και η χωρητικότητα του 1.800.000 λίτρα νερού), στο οποίο συνυπάρχουν περισσότερα από έξι χιλιάδες διαφορετικά είδη ζωντανών οργανισμών, από πιγκουίνους, πιράνχας και τσούχτρες, μέχρι λευκούς καρχαρίες και αλιγάτορες. Ο επισκέπτης έχει την σπάνια ευκαιρία να χαϊδέψει μικρούς καρχαρίες που δεν έχουν αποκτήσει ακόμη δόντια και βρίσκονται μέσα σε μια μικρή πισίνα...

3D Imax Theatre

Δίπλα από το ενυδρείο βρίσκεται μια αμφιθεατρική αίθουσα 350 θέσεων με γκριζοασημί οθόνη 25 τετρ. μέτρων και digital ήχο έντασης 11.500 watt, στην οποία παίζονται τρεις διαφορετικές ταινίες διάρκειας μιας ώρας περίπου η κάθε μία.

Η πρώτη ονομάζεται "Into the deep" και είναι μια υποβρύχια ξενάγηση στο βυθό της Santa Barbara και των Channel Islands.

Η δεύτερη ονομάζεται "Special Effects" και είναι μια σειρά από τα εντυπωσιακότερα εφέ των σπουδαιότερων ταινιών επιστημονικής φαντασίας των τελευταίων χρόνων.

Οσο για την τρίτη; Τρισδιάστατοι "Rolling Stones" από διάφορες περιοδείες τους και...καλό ταξίδι!

Zoo

Για το ζωολογικό κήπο που παρουσίαζε μια εικόνα εγκατάλειψης δεν αξίζει να γίνει ιδιαίτερη μνεία, αφενός μεν γιατί υπάρχουν πολύ καλύτεροι σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις, αφετέρου δε γιατί η θερμοκρασία την ημέρα της επίσκεψης ήταν γύρω στους 12 βαθμούς και τα περισσότερα ζώα ήταν χωμένα στις φωλιές τους...

"Flamingo" Casino

Πληρώνοντας είσοδο 5$, επιβιβάζεσαι στο τριόροφο ποταμόπλοιο, τραβάς δωρεάν το μοχλό ενός slot-machine και αν φέρεις τρία flamingos, κερδίζεις 25.000$. Αρτια οργάνωση, εξυπηρέτηση, ευγένεια και χαμόγελα από το προσωπικό με την πολύχρωμη στολή, προς όλους τους πελάτες. Εδώ τα "λευκά" κερδίζουν τα "μαύρα"...

Riverwalk

Ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο δίπλα από το αγκυροβολημένο καζίνο, με 140 καταστήματα όπου μπορείς να βρεις σχεδόν τα πάντα. Εστιατόρια, μπαρ, fast foods, δώρα, δισκάδικα, γκαλερί με μεγάλης αξίας πίνακες και αντίκες, κοσμήματα, πούρα ποιότητας, ντόπια εδέσματα, αναμνηστικά, ρούχα και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Λίγα μέτρα πέρα από το εμπορικό κέντρο ξεδιπλώνεται η σύγχρονη όψη της πόλης, με τους ουρανοξύστες και τα μοντέρνα κτίρια στα οποία βρίσκονται τα καλύτερα ινστιτούτα μασάζ της Ν. Ορλεάνης, όπου έναντι 200$ σε "ξεκουράζουν" για καμιά ώρα πανέμορφες μιγάδες. Ευτυχώς η παγκοσμιοποίηση εδώ είναι στα παρθενικά της βήματα ακόμη, το "ανατολικό μπλοκ" δεν είναι καν, ούτε πίσω από την πόρτα...

Στο τέλος της τεράστιας λεωφόρου Canal και έξω από τα όρια της πόλης αρχίζουν οι αγροικίες με τους υπέροχους κήπους και τη μοναδική ηρεμία. Το πιο φημισμένο από τα σπίτια είναι το "Destrehan Plantation", που χρονολογείται από το 1787, και στο οποίο γυρίστηκαν πολλές από τις σκηνές της ταινίας «Συνέντευξη μ' έναν βρικόλακα».

Records Stores

Πολλά τα second hand δισκάδικα, μεγάλη η δίψα μου προς αναζήτηση σπανίων δίσκων και cd. Αφιέρωσα μια ολόκληρη μέρα για να επισκεφθώ όσα το δυνατόν περισσότερα, αλλά αποζημιώθηκα. Βρήκα στο δισκάδικο του Dick (περίπου 500.000 stock), το νούμερο ένα της λίστας μου, Mongo Santamaria - "Let's party", με τη διασκευή του "Satisfaction" των Rolling Stones, σε κόπια μη εμπορεύσιμη του 1969, πληρώνοντας μόνο 40$.

French Quarter is a big crime area

Αυτή την ταμπέλα τη συναντά κανείς αρκετές φορές στην περιπλάνηση του στους δρόμους που αποτελούν το τεράστιο τετράγωνο της καρδιάς της Ν. Ορλεάνης. Τη νύχτα, περπατώντας μόνος μου κάποιες φορές σε απομακρυσμένους δρόμους με λιγοστούς ανθρώπους έως καθόλου, ένιωσα ένα σφίξιμο. Τελικά, διαπίστωσα πως αν είσαι απλός και συμμετέχεις σ' όλο αυτό που γίνεται χωρίς να προκαλείς με την εμφάνιση σου, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα...

Συναυλίες

Ξεφυλλίζοντας το "Οffbeat", που είναι ο οδηγός διασκέδασης και διανέμεται δωρεάν, ανακαλύπτεις ότι γίνονται καθημερινά περισσότερα από 50 κονσέρτα στα διάφορα κλαμπ της πόλης. Είχα την τύχη να δω τον Dr. John, τους Neville Brothers, τον Walter "Wolfman" Washington και τον George Porter Jr. μαζί με τον Maceo Parker σε μαγαζιά 200-300 ατόμων, όπου όλοι ήμασταν μια οικογένεια.

Αντίθετα στη συναυλία των Smashing Pumpkins στην κατάμεστη από 10.000 άτομα "Lakefront Arena", τα πράγματα ήταν ψόφια στο κοινό, που ήταν κυρίως λευκού χρώματος. Την άλλη μέρα όμως αποζημιώθηκα από τους καταπληκτικούς Morphine. Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθώ στις συναυλίες που θα ακολουθούσαν την αναχώρηση μου, γιατί θα έπρεπε να αναφέρω αρκετές δεκάδες μεγάλων ονομάτων (κάτι που προσπαθώ ακόμη να ξεχάσω...).

House of blues

Σήμα κατατεθέν του το λογότυπο "In blues we trust".

Είναι παρόμοιο με του Chicago, αφού ανήκουν και τα δύο στον Dan Aykroyd και είναι αφιερωμένα στον άλλο blues brother, τον John Belushi, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή. Είναι το πιο καλόγουστο, φιλικό, ζεστό και πιο εντυπωσιακό κλαμπ που έχω επισκεφτεί - εκεί εμφανίζονται τα μεγαλύτερα ονόματα που επισκέπτονται την πόλη. Έχει αυλή που λειτουργεί από το πρωί σαν καφέ, εστιατόριο και έναν μοναδικό συναυλιακό χώρο, στον οποίο απαγορεύεται αυστηρά η φωτογράφηση. Ευτυχώς, πηγαίνοντας από υπεύθυνο σε υπεύθυνο και τονίζοντας τους ότι είμαι από την Ελλάδα και δεν θέλω να αντιγράψω το μαγαζί, κατάφερα να ξαναπάω το επόμενο πρωί και να τραβήξω τις φωτογραφίες που ήθελα...

Επίλογος

Η Ν. Ορλεάνη και γενικότερα η πολιτεία της Λουϊζιάνα προσφέρεται για απόδραση όλες τις εποχές. Είναι μια χρονομηχανή που σε ταξιδεύει συνεχούς ανά τους αιώνες, ένα μέρος γεμάτο ζωντάνια και ενέργεια, πολλά αξιοθέατα, ζεστούς και φιλικούς ανθρώπους με εκρηκτικό ταμπεραμέντο, που σε κερδίζουν από την πρώτη στιγμή. Και φεύγοντας σίγουρα δίνεις την υπόσχεση ότι κάποτε θα ξαναγυρίσεις...

Α Jazz Funeral

House of Blues

Mardi Gras

in

1 σχόλιο:

sdf είπε...

αυτο το αρθρο ειναι του
mogadishu

to exoyme balei meres

http://papatzides.wordpress.com

Απόδραση στη Νέα Ορλεάνη...

Η συνέχεια

http://mogadishu.capitalblogs.gr/

KΡΙΜΑ ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΝΑ ΑΛΛΗΛΟΚΛΕΒΟΜΑΣΤΕ